مرکز  منطقه‌ای  مدیریت ریسک  بلایای طبیعی
(با  تأکید بر  پایش  و پیش‌آگاهی  خشکسالی)
کشورهای  عضو  سازمان  همکاری  اقتصادی (اکو)

خشکسالی یک بلیه طبیعی است که بصورت مکرر یا متناوب اتفاق می افتد و تقریبا در هر نوع آب و هوایی وقوع آن محتمل است. این بلیه نتیجه کاهش طبیعی مقدار بارشی است که بطور متوسط در یک دوره معین مثلا یک فصل، سال و یا دوره طولانی تر رخ می دهد. بطورکلی نشانه های خشکسالی در مقایسه با سایر بلایای طبیعی به آرامی ظاهر می گردد و اثرات آن نیز به تدریج در منطقه وسعت می یابد و لذا اقدامات لازم جهت سازگاری با شرایط خاص وقوع و کاهش آثار تخریبی این بلیه طبیعی بیشتر به خسارات اقتصادی معطوف می گردد.

طی سال های اخیر (به ویژه سال های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۱) خشکسالی شدیدی نواحی گسترده ای از مناطق مرکزی و جنوب غرب آسیا را در بر گرفت و خسارات زیادی به این نواحی وارد ساخت. در این میان کشورهای ایران، افغانستان، پاکستان، تاجیکستان، ازبکستان و ترکمنستان بیشترین آسیب را از این خشکسالی متحمل گردیدند.

 

 

 

در ایران ۲۰ استان از استان های کشور طی بهار و زمستان سال ۲۰۰۱ با کمبود بارندگی مواجه شدند. استان های فارس، کرمان، خراسان و سیستان و بلوچستان بیشتر از سایر استان ها تحت تاثیر این کمبود بارندگی قرار گرفتند. طبق گزارش وزارت کشور، ذخایر آب در ایران در ماه ژوئیه سال ۲۰۰۱ نزدیک به ۴۵ درصد افت داشته است. همین شرایط در سایر کشورهای منطقه نیز ظهور پیدا نمود.

 

اهم اهداف مرکز:

  • برقراری سامانه مدیریت اطلاعاتی کارا
  • سامانه پیش بینی های بلند مدت و میان مدت بلایای طبیعی کشور های اکو
  • ارزیابی، پایش و تحلیل ریسک بلایا
  • ارائه راهکارهای مدیریتی در خصوص بلایای طبیعی
  • تبادل ظرفیت های فنی و تجهیزاتی
  • ظرفیت سازی (آموزش، بازآموزی و . . . )

 

اهمیت سیاسی ایجاد مرکز:

  • محوریت مدیریت بلایای طبیعی در کشور ایران
  • ضرورت ارتقاء و تعدد مراکز مدیریتی کشور های عضو اکو در ایران
  • ظرفیت سازی در جهت ارتقاء دانش بومی
  • حفظ ظرفیت تصمیم گیری در مقوله بلایای طبیعی کشورهای منطقه
  • توسعه سیاسی روابط خارجه با کشورهای منطقه با مرکزیت ایران
  • اهمیت ارتقاء تقابل دوجانبه و چند جانبه با سایر کشورها بدلیل ماهیت منطقه ای مرکز

توسعه ساختار سیاسی و مدیریتی ایران در خصوص حفظ منافع ملی در منطقه

This post is also available in: English