مرکز  منطقه‌اي  مديريت ريسک  بلاياي طبيعي
(با  تأکيد بر  پايش  و پيش‌آگاهي  خشکسالي)
کشورهاي  عضو  سازمان  همکاري  اقتصادي (اکو)

خشکسالی یک بلیه طبیعی است که بصورت مکرر یا متناوب اتفاق می افتد و تقریبا در هر نوع آب و هوایی وقوع آن محتمل است. این بلیه نتیجه کاهش طبیعی مقدار بارشی است که بطور متوسط در یک دوره معین مثلا یک فصل، سال و یا دوره طولانی تر رخ می دهد. بطورکلی نشانه های خشکسالی در مقایسه با سایر بلایای طبیعی به آرامی ظاهر می گردد و اثرات آن نیز به تدریج در منطقه وسعت می یابد و لذا اقدامات لازم جهت سازگاری با شرایط خاص وقوع و کاهش آثار تخریبی این بلیه طبیعی بیشتر به خسارات اقتصادی معطوف می گردد.

طی سال های اخیر (به ویژه سال های 1998 تا 2001) خشکسالی شدیدی نواحي گسترده اي از مناطق مرکزي و جنوب غرب آسيا را در بر گرفت و خسارات زيادي به اين نواحي وارد ساخت. در اين ميان کشورهاي ايران، افغانستان، پاکستان، تاجيکستان، ازبکستان و ترکمنستان بيشترين آسيب را از اين خشکسالي متحمل گردیدند.

 

 

 

در ايران 20 استان از استان هاي کشور طي بهار و زمستان سال 2001 با کمبود بارندگي مواجه شدند. استان هاي فارس، کرمان، خراسان و سيستان و بلوچستان بيشتر از سایر استان ها تحت تاثير اين کمبود بارندگي قرار گرفتند. طبق گزارش وزارت کشور، ذخاير آب در ايران در ماه ژوئیه سال 2001 نزديک به 45 درصد افت داشته است. همین شرایط در سایر کشورهای منطقه نیز ظهور پیدا نمود.

 

اهم اهداف مرکز:

  • برقراري سامانه مديريت اطلاعاتي كارا
  • سامانه پيش بيني هاي بلند مدت و میان مدت بلایای طبیعی کشور های اکو
  • ارزيابي، پایش و تحليل ريسك بلايا
  • ارائه راهکارهای مدیریتی در خصوص بلایای طبیعی
  • تبادل ظرفیت های فنی و تجهیزاتی
  • ظرفيت سازي (آموزش، بازآموزي و . . . )

 

اهمیت سیاسی ایجاد مرکز:

  • محوریت مدیریت بلایای طبیعی در کشور ایران
  • ضرورت ارتقاء و تعدد مراکز مدیریتی کشور های عضو اکو در ایران
  • ظرفیت سازی در جهت ارتقاء دانش بومی
  • حفظ ظرفیت تصمیم گیری در مقوله بلایای طبیعی کشورهای منطقه
  • توسعه سیاسی روابط خارجه با کشورهای منطقه با مرکزیت ایران
  • اهمیت ارتقاء تقابل دوجانبه و چند جانبه با سایر کشورها بدلیل ماهیت منطقه ای مرکز

توسعه ساختار سیاسی و مدیریتی ایران در خصوص حفظ منافع ملی در منطقه

This post is also available in: English